مصرع اول‌سراينده‌صفحه عزيزا هر دو عالم سايهء توست عطار نيشابورى ج 2 / 481 عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست شمس تبريزى ج 2 / 150 عشق از سر كوى خود سفر كرد فخرالدين عراقى ج 6 / 132 عشق تو سراسر همه سوز و همه دردست كمال خجندى ج 9 / 128 عشق تو مىكشاندم ، شهر به شهر و كو به كو رفعت ج 10 / 206 عشق در راه طلب راهبر مردان است فيض كاشانى ج 7 / 108 عشق روى تو بود مدرسه و مكتب من مؤلف ج 3 / 409 عشق زد خيمه بياييد كه بىخانه شويم صفاى اصفهانى ج 2 / 356 عشقم كه در دو كون مكانم پديد نيست فخرالدين عراقى ج 7 / 298 عقل گردى عقل را دانى كمال مولوى ج 6 / 226 علم حق را كجا تو بگزينى - ج 9 / 331 علم سوى در إله برد سنايى غزنوى ج 11 / 158 على تنها ولىّ كردگار است مؤلف ج 4 / 357 عمر خود را در چه پايان برده‌اى مولوى ج 5 / 65 عمر عزيز تا به كى صرف در آرزو كنم فيض كاشانى ج 10 / 123 غبار لازمهء آسيا بود « صائب » صائب تبريزى ج 2 / 354 غسل در اشك زنم كه اهل طريقت گويند حافظ ج 4 / 208 ، ج 5 / 351 غسل در اشك زنم كه اهل طريقت گويند حافظ ج 4 / 208 ؛ ج 5 / 351 غم خانه دلى باشد كان بىخبر است از تو فيض كاشانى ج 2 / 84 غير معشوق ار تماشايى بود مولوى ج 3 / 180 فَرِّ جوانى گرفت طفلِ رضيعِ بهار صفير يا نعيم اصفهانى ج 7 / 357 فرصتى كو كه كنم فكر پرستارى دل عاشق اصفهانى ج 8 / 290 فضل خداى را كه تواند شمار كرد سعدى ج 6 / 136